"Enter"a basıp içeriğe geçin

Yetiştirme yurdunda büyüyen ulusal sportmen Ayşe Taş, hayata spor sayesinde tutundu


Antalya’da yetiştirme yurdunda büyüyen ve öğretmenlerinin yönlendirmesiyle muaythaiye başlayan 26 yaşındaki Ayşe Taş, ulusal gruba kadar yükselmeyi başardığı spor sayesinde hayata tutunuyor. 

Anne ve babası 2 aylıkken ayrılan ve bu nedenle 10 yaşına kadar anneannesinin yanında kalan Taş, anne ve baba sevgisine hasret büyüdü. 

Anneannesinin vefatının ardından bir mühlet annesinin yanında kalan genç kız, yetiştirme yurduna yerleştirildi. 

Öğretmeninin yönlendirmesiyle muaythai sporuyla tanışan Taş, antrenörünün de çabasıyla 16 yaşında ringde ter dökmeye başladı. 

Azmi ve hırsıyla ulusal ekibe seçilmeyi başaran Taş, 8 ay üzere kısa bir sürede Türkiye şampiyonlukları elde etti. 

Taş’ın 24 yıl boyunca hiç görüşmediği babasıyla bir ortaya gelme memnunluğu ise kısa sürdü.

Babasının balkondan düşerek ölmesiyle sarsılan genç kız, teselliyi yeniden spora sarılmakta buldu. 

Geçimini sağlamak için her gün kurduğu balıkçı tezgahına giderek satış yapan Taş, geri kalan vaktinde ise yeni başarılara imza atabilmek için konutunda ve parkta çalışmalarını sürdürüyor.

Ulusal atlet Taş, AA muhabirine, anneannesi kaybettikten sonra sistemli bir aile hayatının olmadığını ve 10 yaşından beri tek başına ayaklarının üstünde durmaya çalıştığını söyledi. 

Yetiştirme yurdundayken öğretmen ve antrenörünün kendisine çok emek verdiğini anlatan Taş, “Öğretmenim muaythai antrenörüne beni teslim ederek, ‘Eti de kemiği de senin’ dedi. Muaythai sporuna başladığımda çok korkuyordum, ağlıyordum, yüzümü daima kapatıyordum. Sonra hocam beni top üzere ringin bir köşesinden başka köşesine attı ve beni Türkiye şampiyonu yaptı.” diye konuştu.  

Taş, muaythainin kendisi için bir dönüm noktası olduğunu, yaptığı spor sayesinde hayata tutunduğunu kaydetti.   

Yıllar sonra 24 yaşında iken babasıyla birinci kere bir ortaya geldiğini belirten Taş, şöyle devam etti:

“2019’da babamla bir ortaya geldiğimde kendisi bana yabancı biriymiş üzere geliyordu. Babam rahatsızlığı nedeniyle ameliyat olmuştu, yıllarca tanımadığım babama hastane köşelerinde bakmaya başladım. Babamın bir işi olmadığı için daima çalıştığı iş yerlerinde yatıp kalkıyormuş. Ameliyatlı olduğu ve daha pak yerlerde kalması gerektiğini düşünerek dedeme ilişkin konuta yeni eşyalar aldım, babamı oraya yerleştirdim. Babamla bir ortaya geldim derken bir gün kuzenim aradı ve ‘başın sağ olsun dayım ölmüş’  dedi. Babamın oturduğu binanın balkonundan düşerek öldüğünü öğrendim.”  

– “Babamı geç buldum erken kaybettim”

Taş, babasının kaybetmenin acısını hala yaşadığını lisana getirdi. 

“Babama kavuştum derken kaybettim, benim için çok güç oldu.” diyen Taş, “Babamı geç buldum erken kaybettim, hatta mezar taşına da onu yazdırdım. Babamın ölmesi bana çok ağır geldi, hala babamın bir yerden çıkıp geleceğini zannediyorum.” tabirlerini kullandı.

İdmanlara devam ettiğini belirten Taş, yeni şampiyonlukları babasının anısına kazanmak istediğini vurguladı.  

İlk Yorumu Siz Yapın

Bir cevap yazın